DEVRİMCİ GÜNDEM

AŞK  VE  KARACOĞLAN

İnsan – insan

Doğa – insan

Sevgisini aşılayan

O büyük ozan

Karacoğlan

Baharında 1999 un

Aşık oldum ilk kez

Hodu da Amanosların

Serin bir pınar yanında

Karacoğlanın mezarına

Dilek çiçeği koyan bir kıza

Asra yıllara varır

Asılı durur sazın

Dileğin üzerine

Baş ucunda meşe ağacında

Tarsus, Feke, özellikle Düziçinde

Güzeller bir başka oluyor

Varsak Türkmende

Hava ölesiye gıdıklıyor insanı

Sanki yarin dudağı

Kımıl kımıl

Su içine işler

Yudum yudum

Çımbıştırır seni

Ateş yalar her bir yanını

Dobdolu

Ilık ılık

Dalap toprak

Açmış kalçalarını

Sere serpe yanında

Sanki bin bakire

Binlercesi tomurcuğun

Uzanmış yakarır

Kokla okşa beni em diye

Yüz yıllardır damıtılmış

Sevgi dölü Karacoğlan

Ve sen

Doğanın koynunda

Rahat uyu

Böylece sonsuzluğa.

  İbrahim Çenet